لی چوان جیت کان دو

شهرستان فسا

منوي اصلي

آرشيو موضوعي

آرشيو مطالب

ساعت

امکانات


اسرار مشتن یک اینچی(مشت نزدیک)

اسرار مشت یک اینچی بروس لی

بسیاری از هنرجویان رزمی علاقمند هستند که از طرز مشت زدن یک اینچی بروس لی آگاه شوند و بدانند که هنر این مشت چیست و از کجا نیرو می گیرد و موارد استفاده آن در چه شرایطی است . قبل از اینکه به اصل مطلب اشاره کنم لازم است مقدمه ای داشته باشیم . برای یک مبارزه چند مسئله باید رعایت شود . یکی از این مسائل گارد گرفتن است . طرز صحیح گارد در مقابل حریف خود بحث جداگانه ای دارد . گارد برای حفظ نقاط حساس از ضربات احتمالی خصوصاً سر و صورت می باشد ، یک مبارز آماتور وقتی می خواهد از روی گارد حمله ای به حریف داشته باشد دست را به عقب کشیده تا نیروی بیشتری برای حمله و ضربه زدن داشته باشد . این عمل کاملاً اشتباه است چرا که سر و صورت برای چند دهم ثانیه خالی از گارد می شود و این فرصت را به حریف می دهد تا حمله کند درست مانند اینکه شما بخواهید از روی چیزی بپرید و دورخیز کنید . یک مبارز ماهرتر از همان گارد با استفاده از چرخش کتف ، بدن و پاها ضربه را به حریف وارد می کند و قدرت را از چرخش بدن و پاها می گیرد بدون اینکه دست را به عقب بکشد و صورت خود را دچار وضعیت مناسب حمله کند ولی ضربه یک اینچی بروس لی ضربه ای است مستقیم و کاملاً متفاوت پس نیرو از کجا گرفته می شود ؟

مسئله بسیار مهمی که در مبارزه وجود دارد و اساتید توجهی به آن نمی کنند پاها و طرز ایستادن و حرکت بر روی پاها است . ضربه زدن با پا فقط یک دهم هنر پا می باشد چرا که تنها نقطه اتکا مبارزه ، پاهای وی بر روی زمین است . بنابراین برای استفاده از مشت یک اینچی بروس لی یکی از نکات مهم پاها می باشد که به زمین متصل است .بنابراین برای ضربه یک اینچی که بر روی آن ایساده ایم بسیار مهم است و قدرتی که مشت پیدا می کند از نیروی زمین گرفته شده و به بدن و دست منتقل می گردد و حریف را پرتاب می کند و برای زدن مشت یک اینچی تمرینات خاصی وجود دارد که شخص را به این مهارت می رساند . اما فلسفه مشت یک اینچی چیست ؟ رزمی کاران باید متوجه باشند مبارزه یک حالت متغیر است . در یک مبارزه شما به نسبت حریف در فواصل مختلفی قرار می گیرید یکی از این فواصل همان یک اینچی و یا چند سانتی متری حریف می باشد . حال اگر در این فاصله نخواهید برای ضربه زدن دست را به عقب کشیده و نیرو بگیرید تا ضربه بزنید اشتباهی مرتکب شده اید و بدن را خالی از گارد می نمایید و حریف از اشتباه شما استفاده کرده و ضربه می زند . در واقع به حریف شانس حمله کردن داده اید چرا که یک مبارز خوب از اشتباهات حریف سود می برد . بروس لی با نشان دادن ضربه یک اینچی می خواهد نشان بدهد که زمانی که در چند سانتی متری حریف قرار گرفته ایم برای ضربه زدن نباید خود را به خطر انداخته و شانسی دوباره به حریف بدهیم . باید بتوانیم از همان فاصله ضربه ای کوبنده بر حریف وارد نماییم که خود باز محتاج تمرینات خاصی می باشد تا در زدن این نوع ضربات از فاصله نزدیک یک مهارت پیدا کنیم و این تمرینات بسیار ساده می باشد و هر کسی می تواند به این مهارت دست پیدا کند .

این مقاله جزء کوچکی از جیت کان دو است . ضمناً عنوان می نمایم برخی از کسانی که سالها عمر و هزینه این جوانان را به عنوان یاد دادن هنر بروس لی فنا کرده اند افرادی هستند که بعضاً خود را وارث بروس لی می خوانند . در صورتی که هیچ گونه دانشی در این مورد نداشته و بنده حاضرم در هر مکان و جلسه ای با این افراد به مناظره بنشینم .

 

سعید قهرمان بیک


نويسنده: ijkofasa تاريخ: سه‌شنبه 26 اردیبهشت 1391 موضوع: <-PostCategory-> لينک به اين مطلب ارسال نظر(0)

راه کار افزایش استقامت قدرت و انعطاف پذیری در ورزش رزمی؟

 

 

 

 

 

چگونه استقامت قدرت و انعطاف پذیری را در ورزش رزمی  افزایش دهیم ؟

 

 

 

 

 

 

 

الف – افزایش استقامت : بهترین راه افزایش استقامت دویدن یا شنا کردن روزانه به مدت 30 دقیقه با ضربان قلب چربی سوز است مشروط بر آنکه مداوم و با حوصله انجام گیرد . ورزش با دوچرخه ثابت یا نوار گردان به دلیل آن که به راحتی می توان ضربان نبض را کنترل نمود مطمئن تر است ولی بدیهی است که شادابی و لطافت دویدن در طبیعت آزاد را ندارد . بالا رفتن آرام از کوه ، پیاده روی نسبتاً سریع و درازمدت و بخصوص چنانچه وزنه حدود یک کیلویی در دستان باشد از روش های مفید افزایش استقامت است .

 

 

 

 

 

 

 

ب – افزایش قدرت : تمرین هایی که قدرت عضلات را افزایش می دهد و از ضعیف شدن عضلات جلوگیری می نماید اصولاً به سه گروه تقسیم می شوند :

 

 

 

 

 

 

 

1 – تمرینات ایزومتریک : در این تمرینات نیرو به بدن اعمال می شود بدون آنکه مفاصل و اعضای بدن حرکت نماید ، مثل آنکه با دست به دیوار فشار وارد نماییم .

 

 

 

  

 

 

 

2 – تمرینات ایزوتونیک : در این تمرینات نیروی ثابتی به بدن وارد می شود و اعضای بدن این نیروی ثابت را در بدن جابجا می کند . مثل تمرین با وزنه یا قرار دادن وزنه روی شانه و نشستن و برخاستن با آن .

 

 

 

 

 

 

 

3 – تمرینات ایزوکنتیک‌ : در این تمرینات نیروی ثابت به بدن اعمال نمی شود بلکه حسب موقعیت بدن نیروی متناسبی به بدن وارد می شود و در عوض سرعت حرکت اعضای بدن بطور ثابت صورت می گیرد .

 

 

 

 

 

 

 

در حقیقت کار کردن برای افزایش قدرت یعنی کار کردن با وزنه به صورتی که عضلات تحت فشار قرار گیرند . البته تمرینات ایزوکنتیک شاید بهترین روش باشد ولی دسترسی به وسایل آن مشکل است . اما روش ایزومتریک بدون کمترین وسیله خاص و روش ایزوتونیک با وسایل ساده تر قابل اجرا   است . انتخاب نوع تمرینات بر حسب نیاز و امکان دسترسی به وسایل صورت می گیرد .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1 – ایزومتریک : برتری این روش در آن است که هنگام تقویت عضلات ، مفاصل حرکتی ندارند .

 

 

 

 

 

 

 

بنابراین کار عضلات موجب اختلال در مفاصل و احیاناً فشار استخوان بر استخوان نمی شود . برای مثال در دردهای کمر ، فرد به پشت می خوابد و عضلات خود را منقبض کرده و همزمان کمر خود را به زمین فشار می دهد . حال بدون آنکه مهره های بیمار حرکت کند ، عضلات کمر و شکم تقویت می شود . عیب این روش آن است که اولاً اراده قوی می خواهد و ثانیاً فشارهای انقباضی با تشخیص فرد انجام می شود و نمی توان آن را اندازه گیری و تنظیم نمود و نهایتاً انجام آن نیاز به حوصله فراوان دارد .

 

 

 

 

 

 

 

2 – ایزوتونیک : تمرین های ایزوتونیک مثل کار با دستگاه های معمولی بدن سازی ، هالتر ، وزنه ، شنا روی دست و بالا رفتن از طناب ،گو اینکه به تقویت عضلات کمک می نماید ، اما به دلیل آنکه در برخی زوایای حرکت مفصل ، نیروی بیش از حد وارد می کند و در برخی زوایا نیروی کمتر از حد ، اولاً ممکن است سبب آسیب دیدگی عضلات و رباط ها در برخی زوایای حرکت و ثانیاً سبب عدم تقویت در برخی زوایای دیگر شود .

 

 

 

 

 

 

 

3 – ایزوکنتیک : برای مفاصلی که سالم هستند و حرکت مشکل برای آنها ایجاد نمی کند ، تمرین ایزوکنتیک بهترین ورزش می باشد . دستگاه های ایزوکنتیکی مجهز به کامپیوتر که با سرعت ثابت و نیروی متغیر کار می کنند بسیار گران قیمت می باشند و کمتر در دسترس عموم قرار دارند و در ایران بجز دو مورد یافت نمی شود و بیشتر برای اندازه گیری قدرت عضلات بکار برده می شود تا تمرین . در عمل کارخانجات سازنده از طریق این دستگاه ها ، منحنی نیروی وارده بر عضلات را یافته و بادامک متناسب با آن تغییرات را ساخته و در دستگاه های ایزو تونیک بکار می برند . این اقدام موجب ارزان شدن دستگاه ها و مشابه شدن حرکت در دستگاه های معمولی مکانیکی با حرکت های ایزوکنتیک شده است . علی القاعده اگر ده دستگاه داشته باشیم هفته ای سه روز و به مدت 20 دقیقه تمرین برای تقویت عضلات کافی می باشد .

 

 

 

 

 

 

 

برای آنکه برای شما روشن شود که آیا عضلات شما قوی و مناسب است ، از آزمایشات ساده ای می توانید استفاده کنید . البته اگر بتوانید از تجهیزات کامپیوتری برای اندازه گیری عضلات استفاده کنید طبعاً بهتر و دقیق تر می باشد . برای آزمایشات ساده می توان از بارفیکس استفاده نمود . اگر کمتر از 5 بار حرکت بارفیکس را انجام دهید عضلات دست شما نیاز به تمرین و تقویت دارد .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ج – افزایش انعطاف : برای داشتن انعطاف کافی باید کار از کودکی شروع شود . افزایش انعطاف مفاصل و قابلیت تغییر حالت رباط ها و عضلات در سنینی که این عضلات و مفاصل شکل گرفته اند بسیار دشوار است . با این همه نباید تمرینات انعطافی را فراموش کرد . زیرا حداقل ،‌ انعطاف بدن را باید به حد معمولی حفظ نمود و همچنین عدم انجام تمرینات انعطافی به خشکی تدریجی مفاصل و رباط ها می انجامد . گرم کردن ، حرکات کششی و فشار روی مفاصل در حد شروع درد اما به ملایمت و آهستگی در حفظ و کسب انعطاف بسیار مفید است . حرکات ورزشی مناسب که هم انعطاف را زیاد می کند و هم به آمادگی بدن و قدرت عضلات می افزاید بسیار مفید فایده می باشند .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خلاصه : اگر عضلات شما قوی باشد مفاصل شما هم سالم می ماند و الا دچار بیماری های مفصلی و عوارض بعدی آن خواهید شد .

 

 

 

 

 

 

 

به هر حال ساده ترین روش برای تقویت قدرت ،‌ تمرینات ایزومتریک می باشد . مثل فشار دست به میز ، فشار پا به چهارچوب در ، فشار دست به چهارچوب و انقباض ارادی عضلات ، استفاده از بارفیکس ، حرکت شنای روی دست ، به تعداد 10 تا 20 بار و یک تا سه بار در روز کافی می باشد .اگر وسایل ایزوکنتیک و ایزوتونیک در دسترس باشد پرداختنمفیدتر می به آن  باشد .

 

 

 

 

 

 

 

امید است این مختصر بتواند در انجام تمرینات ورزشی شما مفید واقع شود .

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

نويسنده: ijkofasa تاريخ: چهارشنبه 20 اردیبهشت 1391 موضوع: <-PostCategory-> لينک به اين مطلب ارسال نظر(0)

چگونه تشخیص جیت کان دو واقعی

 

راه های متعددی برای تشخیص جیت کان دو اصیل وجود دارد که در اینجا به مهم ترین آنها اشاره می کنیم :

1. اعتبار پشتوانه ی فنی سبک :

- پس از فوت بروس لی ریاست سبک به شاگرد ارشد او دان اینو سانتو رسید ، بیشتر شاگردان دان اینو سانتو مثل سیفو رضا شورکی (که ریاست سازمان جهانی جیت کان دو کالی اسکریما می باشد)، جیت کان دو واقعی را آموزش می دهند.


2. فنون آموزشی :

- فنونی که در جیت کان دو واقعی آموزش داده می شوند فنون کاربردی و اصلاح شده می باشند و با تئوری های جیت کان دو سازگار اند. برای مثال در بیشتر سبک هایی که از نام جیت کان دو سوء استفاده کرده اند و کونگ فو سنتی آموزش می دهند لگد های نمایشی و پرشی و لگد های بالاتر از کمر ، زیاد آموزش داده می شود در صورتی که طبق اصول جیت کان دو حرکات نمایشی و لگدهای بالاتر از خط کمر اشتباه می باشند زیرا در مبارزه واقعی کاربردی ندارند.

- فرم ها در جیت کان دو آموزش داده نمی شوند و فقط اصول فرم سیو نیم تائو وینگ چان بررسی می شود.

 

3. پرداختن به فنون کاربردی سبک های اصلی

- جیت کان دو ترکیبی می باشد زیرا در آن به فنون کابردی و اصلاح شده ی دیگر سبک ها پرداخته می شود ؛ جوجیتسوی برزیلی ، جودو ، کشتی ، سامبو ، هاپکیدو ، آیکیدو ، وینگ چان ، کراوماگا، بوکس ، ساواته ، ساندا ، موی تای ، کالی و اسکریما ، پنتچاک سیلات ، پانن توکن و ... در جیت کان دو آموزش داده می شوند.

 

4. آموزش از روی فیلم و کتاب 

- بیشتر کسانی که از اسم جیت کان دو سوء استفاده کرده اند ، در کلاس های آموزشی خود فنونی را که بروس لی در کتاب هایش آموزش می دهد و یا فنونی که در فیلم هایش به نمایش می گذارد را آموزش می دهند. فنونی که بروس لی در کتاب هایش آموزش می دهد بخش کوچکی از

جیت کان دو می باشد همچنین بروس لی در فیلم هایش از ضربات نمایشی بسیار استفاده می کرد و معتقد بود که فنون نمایشی موجب زیبا شدن فیلم می شوند اما در مبارزه خیابانی کاربرد ندارند.

 

5.  بررسی رسانه ها

- یکی از راه های تشخیص جیت کان دو واقعی بررسی رسانه های جهان می باشد .برای مثال اکثر کسانی که از نام جیت کان دو سوء استفاده کرده اند در تبلیغات ی که در سایت ها و مجلات می کنند لگد های بلند و پرشی و یا فرم ها را بسیار زیاد به نمایش می گذارند.

 

نويسنده: ijkofasa تاريخ: پنج‌شنبه 14 اردیبهشت 1391 موضوع: <-PostCategory-> لينک به اين مطلب ارسال نظر(0)

دان اینو سانتو

نويسنده: ijkofasa تاريخ: پنج‌شنبه 14 اردیبهشت 1391 موضوع: <-PostCategory-> لينک به اين مطلب ارسال نظر(0)

نانچیکو چیست ؟

 

نانچكو : Nunchaku نانچاكو یا نانچیکو متشكل از دو تكه چوب سخت كه توسط طناب يا زنجير به هم متصل شده است شكل كرفته است . در گذشته وحال اين سلاح جزوه ابزار كشاورزي بشمار مي رفت. هرچوب نانچاكو را فك گويند و اين فك از سه قسمت بالا، مياني وپايين تشكيل شده است . بطور عمده هر سلاح نانچيكو از سه قسمت اصلي وكاربردي تشكيل يافته شده است . كه درشكل آمده اتصال بين دوفك يك قسمت را تشكيل مي دهد. قسمت بالائي را سرفك گويند و درانتهاي فك كه همان محل برخورد فك با اجسام يا حريف مي باشد را گويند. روايتي باستاني است كه درمورد تمامي سلاحها درهنر هاي رزمي نين جوتسو گفته مي شود :

( طي ساعتها تمرين با نانچكو اين سلاح جزئي از روح وبدن شما در خواهد آمد )هنگاميكه شما با اين نيت تمرين كنيد .نانچكو عضوی از بدنی شما میشود. قدرت تخریب این سلاح بیش از 300کیلوگرم می باشد که به راحتی میتوانند جمجمه دشمن را منحدم کند. این سلاح ساده و بسیار ارزن به راحتی دردسترس همگان است می توان را به راحتی ساخت . استفاده از این سلاح در بطور کلی شامل5 روش بسیار مهم میباشد. 1- تکنیکهای دفاعی 2- تکنیکهای هجومی 3- تکنیکهای ترفندی 4- تکنیکهای نمایشی 5- تکنیکهای آکروباتکی رزمی ساختار نانچیکو انواع زیادی دارد – چوبی – پلاستیکی - فلزی – پارچه ای – ابری - و باتومی اندازه ناچیکو به نوع وشرایط استفاده از آن دارد ولی بهترین اندازه باید تمام یک فک آن آرنج شما تا مشت جمع کرده شما را پوشش بدهد. سرعت مانور با نانچیکو بنا به تمرینات مستمر و منظم شما دارد . هر تکنیکی باید ساعتها تمرین شود تا بتواند به مهارت رسید.

نويسنده: ijkofasa تاريخ: دوشنبه 11 اردیبهشت 1391 موضوع: <-PostCategory-> لينک به اين مطلب ارسال نظر(0)

زندگی نامه ی سی جو بروسلی

بروس لی (۲۷ نوامبر ۱۹۴۰، ۲۰ ژوئیه ۱۹۷۳)استاد بزرگ ورزش‌های رزمی- هنرهای رزمی - بزرگ‌ترین بازیگر فیلم‌های رزمی و بنیانگذار سبک جیت کان دو می‌باشد.

در ۲۷ نوامبر سال ۱۹۴۰ بروس «جان فان» لی در سال اژدها (بین ساعت ۶ تا ۸ صبح)در سانفرانسیسکو چشم به جهان گشود.

اولین آشنایی بروس با هنرهای رزمی توسط پدرش - لی هوی چون- صورت گرفت. او در ابتدا مهارتهای پایه‌ای در سبک تای چی را از پدرش فرا گرفت.سی فوی بروس لی یعنی استاد بزرگ وینگ چون - ییپ من - همکار و دوست پدر او بود. بروس از سن ۱۳ تا ۱۸ سالگی تحت تعلیم استاد هنگ کنگی خویش ییپ من بود.

مانند اکثر مدارس هنرهای رزمی چینی در آن زمان، کلاس‌های سیفو ییپ من توسط شاگردان ارشد و درجه بالا اداره می‌شد. یکی از شاگردان ارشد ییپ من «وانگ شون لئونگ» بود. بر طبق گفته‌ها او بیشترین تأثیر را بر کونگ فوی وینگ چونِ بروس لی داشته‌است. پس از اینکه تعدادی از شاگردان پپپ من به دلیل بعضی آداب و رسومات چینی از آموزش به بروس لی خودداری کردند، ییپ من به طور خصوصی شروع به آموزش بروس لی کرد. بروس همچنین بوکس غربی را نیز یاد گرفت و مسابقه فینال قهرمانی بوکس در سال ۱۹۵۸ را با ناک اوت کردن «گری الم» که قهرمان سه باره مسابقات بود، در راند سوم به پایان رساند. قبل از مسابقه نهایی بروس سه حریف قبلی اش را مستقیماً در همان راند اول ناک اوت کرده بود.بعلاوه بروس تکنیکهای شمشیرزنی غربی را از برادرش «پیتر لی»- که قهرمان شمشیرزنی در زمان خودش بود- یاد گرفت.

بروس لی در سن ۱۹ سالگی به منظور ادامه تحصیل و تنها با ۱۰۰ دلار با کشتی وارد ایالات متحده آمریکا شده و در مدرسه فنی ادیسون ثبت نام کرد. سپس به تحصیل در رشته فلسفه مشغول گردید.

 آموزش کونگ فو به غیر چینی‌ها بروس لی در ابتدای ورودش به آمریکا و برای تامین هزینه تحصیلش ناگزیر در رستوران کار می‌کرد اما چون احساس می‌کرد این کار در شان وی نیست این کار را رها کرده و تصمیم به آموزش کونگ فو گرفت و با استقبال فراوان دوستانش مواجه شد.

بروس لی آموزش هنرهای رزمی در آمریکا را از سال ۱۹۵۵ شروع کرد.در آغاز کار او وینگ چون آموزش می‌داد. هنری که بر پایه برداشت‌ها و آموخته‌هایش در هنگ کنگ بود. جان فان کونگ فو (که معنای لغوی آن کونگ فوی بروس لی است.)در واقع نامی بود که بروس لی بر روی هنر رزمی خودش گذاشته بود، که اساساً روش تعدیل یافته او در وینگ چون بود. اولین شاگرد بروس یک جودو کار به نام «جس گلاور» بود که بعدها دستیار او شد. قبل از نقل مکان به کالیفرنیا، لی اولین مدرسهَ هنرهای رزمی اش را در سیاتل با نام «موسسهٔ جان فان کونگ فوی لی»را افتتاح کرد. لی همچنین روش لگد زنی اش، که شامل لگد مستقیم وینگ چون و لگد قدرتی کونگ فوی شائولین شمالی میشد را ارتقا بخشید.

اما بعد از مدتی با مخالفت چینی‌های مقیم آمریکا مواجه گشت و آنها از وی خواستند دست از آموزش به خارجی‌ها بر دارد اما بروس لی در تصمیمش مصمم بود و آنها برای تعطیل کردن باشگاه وی مبارزی ماهر به نام «وان جک مان» را به منظور مبارزه با بروس لی فرستادند که در این مبارزه وانگ به سختی شکست خورد و دندانهای جلویش را از دست داد.

 اجرای چند حرکت نمایشی و مقدمه‌ای بر مطرح شدن بروس لی در ایالات متحده بروس لی بعد از آموزش تصمیم به شرکت در مسابقات کاراته و نشان دادن توانایی‌های خود در هنرهای رزمی گرفت. بدین منظور در سال ۱۹۶۴ در میدان ورزشی لانگ بیچ با اجرای چند حرکت نمایشی با سرعت و قدرتی خیره‌کننده نامش بر سر زبان‌ها افتاد.

بعد از نمایش لانگ بیچ یک کارگردان که اتفاقاً در سالن حضور داشت به ملاقات بروس لی رفت و از وی خواست در سریال «زنبور سبز» به ایفای نقش بپردازد و بروس هم پذیرفت و این مقدمه‌ای شد برای ورود بروس لی به سینما.(البته بروس لی در کودکی نیز در چند فیلم ایفای نقش کرده بودچون پدر او بازیگری هنگ کنگی بود او در ۶ ماهگی گریم شد و نقش شاهزاده را بازی کرد و در ۶ سالگی نقش کودک دزدی را و در ۱۱ سالگی فیلم غاز‌های وحشی را بازی کرد)

به دلیل عدم دسترسی به سیفو «ییپ من» که در هنگ کنگ زندگی می‌کرد، بروس لی نمی‌توانست وینگ چون را ادامه دهد، هنر اصیلی که حالا تنها در اختیار استادش بود، اما بروس هنوز مشتاقانه به دنبال یادگیری وینگ چون بود تا جاییکه او حتی پس از باز گشت به هنگ کنگ به استاد ییپ من پیشنهاد خرید یک آپارتمان شخصی داد ... در مصاحبه استاد بزرگ وینگ چون «لو مان کام» که یکی از همرزمان بروس لی در کلاس استاد ییپ من بوده، می‌خوانیم: ((- شما این شانس را داشتید که در کنار بروس لی باشید، چه ارتباطی با او برقرار کرده بودید؟ اغلب با هم تمرین می‌کردیم، بویژه در چی سائو. بروس لی از من جوان تر بود. وقتی هنگ کنگ را ترک کرد، کار آموزی خود را نزد ییپ من به پایان نرسانده بود. یک روز که دیگر معروف شده بود به هنگ کنگ برگشت و از ییپ من خواست تا کار آموزی اش را به پایان برساند، اما چون خیلی مشغول بود نمی‌توانست در هنگ کنگ بماند. بروس لی از ییپ من خواست به او نشان دهد که چگونه می‌تواند با آدمک چوبی تمرین کند، زیرا او می‌خواست در فیلم‌هایش از آدمک چوبی استفاده کند. در عوض او پیشنهاد یک آپارتمان را به ییپ من -که آدم پولداری نبود- داد. اما ییپ من پیشنهاد او را رد کرد و گفت: (اگر می‌خواهی کونگ فوی مرا یاد بگیری به کلاسم بیا) .))

{البته بعدها بروس لی ضعف هایی از این سبک اصیل پیدا کرد. پی بردن به این ضعف ها و اصلاح آنها مقدمه ای شد بر ابداع سبک مخصوص خودش : جیت کان دو }

ایده‌های جیت کان دو در سال ۱۹۶۵ در ذهن بروس لی متولد شد.مبارزه با وان جک مان تأثیر بسزایی بر فلسفه مبارزه بروس لی گذاشت. با آن که بروس حریفش را به طرز فجیعی شکست داد، اما معتقد بود که آن مبارزه بیش تر از حد معمول طول کشیده و او نتوانسته‌است آنطور که انتظار دارد از تکنیکهای وینگ چون استفاده کند، بعلاوه او دیگر نمی‌توانست به یادگیری و تکمیل هنر رزمی وینگ چون بپردازد چون فرسخها از استادش دور بود.

او به سیستمی احتیاج داشت تا به شکوفایی هرچه بیشتر داشته‌هایش بپردازد. به همین خاطر با تاکید بر «کاربردی بودن، انعطاف پذیری، سرعت و کارآمدی» به توسعه سیستم جدیدی پرداخت. او شروع به استفاده از روش‌های آموزشی متفاوتی کرد: بدنسازی برای افزایش قدرت، دویدن برای افزایش استقامت، تمرینات کششی برای انعطاف پذیری و بسیاری از روش‌های دیگر که او دائماً در حال منطبق کردن با سیستمش بود.

لی بر آنچه که «روش بی روشی» می‌نامیدش بسیار تاکید داشت. ایده‌ای که بیانگر رهایی از روشهای فرمالیته -همان سبکهای سنتی- بود. بروس لی احساس می‌کرد سیستمی که او «جان فان کونگ فو» نامیده‌است، محدود کننده‌است و به همین خاطر آن را به آنچه که با نام جیت کان دو توصیفش کرد، تغییر شکل داد. نامی که بعدها از مطرح کردن آن اظهار پشیمانی کرد چون از نام جیت کان دو نیز ویژگی‌های خاصی برداشت می‌شد که هر سبکی به نوبه خود ادعا می‌کرد، درحالیکه ایده هنر رزمی او خروج از هر گونه عوامل محدود کننده بود.

مجسمه بروس لی در هنگ کنگبروس لی بعد از بازی در چند سریال و فیلم مانند زنبور سبز٬ مارلو٬ لانگ استریت و .... در آمریکا تصمیم گرفت به هنگ گنگ بازگردد و برای هم میهنانش نیز چند فیلم بازی کند که بلافاصله با استقبال شرکت‌های فیلم سازی روبه رو شد اول فیلم راهب کوهتانگ و توسط استدیو گلدن هاروست و کارگردانی «لو وی» کارگردان معروف چینی به ایفای نقش در فیلم‌های رئیس بزرگ و مشت خشم پرداخت که این فیلم‌ها رکورد فروش تمامی فیلم‌های هنگ کنگی را شکست.

بعد از این فیلم‌ها همه به این نتیجه رسیدند که بدون شک بروس لی برترین رزمی کار دنیاست. سپس بروس لی خود تصمیم گرفت فیلم بسازد بدین منظور در سال ۱۹۷۲ شرکت فیلمسازی خود به نام «کنکورد» را دایر کرد و خود کارگردانی فیلم «راه اژدها» یا را به عهده گرفت. این فیلم در هنگ کنگ مجدداً رکورد فروش فیلم‌های قبلی بروس را شکست.
در این دوران بروس لی با موج پیشنهادات شرکت‌های فیلم سازی مواجه گشت و وی در چهارمین فیلم معروف خود «بازی مرگ» به ایفای نقش پرداخت.در این فیلم توسط دشمنانش زخمی گشت اما درهنگ کنگ به دلیل فوت ناگهانی بروس لی از دنیا رفت و فیلم نا تمام باقی ماند.

مطرح شدن در سراسر جهان و ایفای نقش در هالیوود بعد از موفقیت بروس لی در هنگ کنگ هالیوود به سراغ بروس لی آمد و کمپانی برادران وارنر از وی خواست در فیلم «اژدها وارد می‌شود» به ایفای نقش بپردازد به همین دلیل بروس لی «بازی مرگ» را رها کرده و در «اژدها وارد می‌شود» که اولین فیلم جهانی وی به شمار می‌رفت به ایفای نقش پرداخت.

بروس لی در در ۲۰ ژوئیه ۱۹۷۳ با مرگ ناگهانی و مشکوک در هنگ کنگ بدرود حیات گفت. علت مرگ وی هنوز در هاله ای از ابهام باقی مانده اما شایعترین نظریه خونریزی مغزی بر اثر دارو‌های تجویز شده و حساسیت زیاد می‌باشد.


نويسنده: ijkofasa تاريخ: دوشنبه 21 فروردین 1391 موضوع: <-PostCategory-> لينک به اين مطلب ارسال نظر(0)

چند عکس جالب ورزشی

نويسنده: ijkofasa تاريخ: یکشنبه 20 فروردین 1391 موضوع: <-PostCategory-> لينک به اين مطلب ارسال نظر(2)

هنر فیلیپینی ها (کالی-اسکریما-ارنیس)

 

اين هنر رزمي، ريشه فيليپيني دارند. کالي از جنوب اين کشور مي آيد، آرنيس از شمال و اسکريما    متعلق به مرکز اين کشور مي باشد.

استفاده از چوب کوتاه يا يک خنجر بلند، استفاده از دو اسلحه به صورت همزمان که شامل يک شمشير و يک خنجر مي باشد، مبارزه با دستان خالي که در آن از ضربات مشت، لگد و يا گلاويزشدن با حريف استاده مي شود.

استفاده از ميله و نيزه و زدن ضربه به طور همزمان، استفاده از سلاح هاي قابل انعطاف همچون شلاق، طناب سيمي دندانه اي، سلاح هاي پرتابي مانند کمان از جمله روش هاي مبارزه در اين سبک ها محسوب مي شوند. ميله هايي که در سبک آرنيس استفاده مي شوند عمدتاً از جنس چوب هستند و يا از جنس نوع خاصي از بامبوي فيليپيني که به آنها راتان گفته مي شود. طول آنها معمولاً هفتاد دو سانتي متر و قطرشان دو سانتي متر است. البته طول اين شمشيرها مي تواند از سي تا 220 سانتيمتر متغير باشد.

در اسکريما و آرنيس، مبارزان بيشتر از ميله يا چوب استفاده مي کنند و در کالي، سلاح مورد استفاده تيغه يا شمشير است. اما نکته مشترک بين همه اين سبکها، هندسه است.

در ضربات دفاعي و به هنگام حملات، همه حرکات، خطوط و مسيرها و همچنين زاويه هاي انتخابي بسيار مهم مي باشند. استفاده مستقل از دستها و يا دستها و پاها توأمان با اجراي تکنيک ها، نيازمند کسب تجربه بسيار مي باشد.

در هنرهاي رزمي فيليپيني، استفاده از زانو، آرنج، لگدهاي کوتاه و مشت در هنگام ايجاد فاصله بسيار نزديک بين دو مبارز آزاد است. ضربه با سر، گرفتن حريف، پرتاب، ضربه با آرنج، شانه، قوزک و زانو نيز آزاد مي باشد.

 هنرهای فیلیپینی ها :

کالي را به عنوان مادر هنرهاي رزمي فيليپين مي شناسند. هنگامي که اين کشور تحت تسلط اسپانيا بود انجام کليه هنرهاي رزمي در اين کشور ممنوع و جرم محسوب مي شد. عناصر سبک رزمي کالي در بازي هاي محلي و رقص هاي ذاتي مردم اين کشور پنهان بود و تحت تأثير نفوذ اسپانيايي ها، هنرهاي رزمي و ذاتي مردم فيليپين به نام هاي اسکريما، استوکادا، آرنيس دمانويا آرنيس شناخته شدند. اولين رقابتهاي جهاني رشته آرنيس در سال 1985 برگزار شد.
 
اگر چه اثر هنرهای رزمی روی تک تک هنرجویان، فلسفی است اما این تصور که هنرهای رزمی جدید به خودی خود می تواند صلح و آرامش را به آنها بدهد، اشتباه است زیرا تکنیکها باید مورد آزمایش قرار گیرند و این آزمایش فقط در طی برگزاری یک مسابقه امکان پذیر می شود. .

با توجه مطلب بالاست که یک سیستم موثری به نام » اسکریما» یا « آرنیس ده- مانو» در فیلیپین ظهور می کند. این هنر در طی چند قرن بصورت یکی از هنرهای مردمی معروف بوده است. البته شاید این هنر به چوب بازی وابسته بود و بعدها فیلیپین بصورت جزیره مستعمراتی اسپانیا درآمد تکنیکهای شمشیربازی اسپانیایی رو آن تاثیراتی گذاشته باشند. « اسکریما و آرنيس» تا 50 سال قبل توانست روشهای خود را همچنان حفظ کند اما در سال 1932   اساتيد آرنيس و اسك ريما    افکار خود را روی استفاده از یک چوب سخت و سبک متمرکز کرند که طول تقریبی آن به 72 سانتی متر(5/2 فوت) می رسد.    اینچنین نبردهایی جزء نبردهای واقعی به شمار می روند زیرا شرکت کنندگان در آن مجاز به استفاده از زره یا سایر وسایل حفاظی نیستند و بعلاوه در این مسابقات غش کردن یا با اعلام تسلیم با زنده به وضوح دیده می شود در طی این نبردها بود که   آنچه را که به تکنیکهایش مربوط می شد، فرا می گرفتند و چگونگی پیشرفت را نیز می آموختند.

 آنها در تکنیکهایی که شامل استفاده از دو چوب یا یک چوب یا یک سلاح نوک تیز و رزم غیر مسلحانه می شود، مهارت یافته بودند. در « آرنیس و اسكريما» بر خلاف اکثر سیستمها باید گفت که مهارتهای استفاده از سلاح در حقیقت بعنوان نقطه شروع بشمار می روند و پرسشی که در اینجا مطرح می شود این است که : زمانی که سلاحی را از دست می دهید، چه می کنید؟ « پاسخ این است که می توان از سلاح دیگری استفاده کرد، یا دستها را بکار برد.

تلاشی که در جهت پس گرفتن سلاح صورت می گیرد همیشه به عنوان یک حرکت متهورانه تلقی می شود. بنابراین هنرجویان   حرکات دست و بازو را که هم بدون سلاح و هم با سلاح اجرا می شود فرا می گیرند و بعلاوه حرکات ویژه ای را که همراه با کاربرد سلاح است نیز می آموزند.

  در «آرنیس» همواره تکنیکهای خلع سلاح وجود داشته است اما این تکنیکها تنها به روش های استفاده از چوب و دست آزاد برای بیرون کشیدن چوب از چنگال حریف، محدود می شد. بندرت اتفاق می افتاد که مردم از تکنیکهای قفل کردن یا پرتاب استفاده کنند و حریف را خلع سلاح نمایند یا نقش بر زمین سازند. بنابراین در گذشته مردم برای انجام عملیات خود فقط به ضربات چوب اتکاء می کردند.

در این دوره بود که اساتيد بزرگ آرنيس و اسك ريما برای اولین بار  تجربه کردندو به سرعت دریافتند که تکنیکهای اهرمی ساده را می توان در نقطه ای فراتر از «آرنیس و اسكريماي» سنتی توضیح داد. اساتيد  متوجه شد که اگر چوب را به اندازه فاصله یک دست یا بیشتر نگه دارند، می تواند از انتهای برجسته آن بطرز موثری استفاده کرد، آن را چسبیده و سپس حریف را خلع سلاح کند.

اساتيد  در دهه 1950 ، جودو و کاراته را مطالعه کرد و بزودی تکنیکهای جنبش پرتاب و حرکات زمینی را در فهرست تمرینات خود جای داند. همچنین آنها آموختند که، حالات بدنی توام با کشش و قرارگیری بدن در ارتقاع پائین و درون اسک ریماي يا  آرنيس» کلاسیک چگونه به جای چاقو در هنگام نبرد موثر واقع می شود اما آنها  دانستند که نمی توان برای فرود ضربات متوالی بر پیکر حریف از این وسیله استفاده کرد زیرا این عمل با قرار گرفتن در خط عمودی بهتر انجام می شود.

آنها از طریق تجربیات بیکران خویش دریافتند که قدرت مچ دست در رزم بوسیله چوب، حائز اهمیت بسیار است و مبتکر تکنیک جدیدی شدند که در آن چوب را بطور مداوم به جلو و عقب حرکت می دهد و ضرباتی را بر پیکر حریف فرود می آورد.  در «آرنیس و اسكريما» کلاسیک مشاهده می کنیم که اکثر ضربات از زوایای ثابت نسبت به حریف اجرا می شود و به نحو فزاینده ای تنوع زوایای حملات را که توسط مچهای قوی  اجرا می شود، افزایش داده و بنابراین می تواند به تاکتیکهای سنتی دفاعی نفوذ کند.

 

 

نويسنده: ijkofasa تاريخ: شنبه 19 فروردین 1391 موضوع: <-PostCategory-> لينک به اين مطلب ارسال نظر(0)

گالری تصاویر u.f.c

نويسنده: ijkofasa تاريخ: جمعه 18 فروردین 1391 موضوع: <-PostCategory-> لينک به اين مطلب ارسال نظر(0)

بیو گرافی سیفو سعید قهرمان بیگ

ورزش رزمی را با بوکس و کشتی کج آغاز نمودند و از اساتید مطرح وینگ چون کونگ فو و پیشکسوت کاراته در ایران   می باشند   . ایشان بعد از آشنایی با سیفوگورو رضا شورکی که از اساتید بنام و بزرگ جیت کان دو در اروپا و جهان می باشند بصورت مستمر و پی در پی برای فراگیری جیت کان دو به آلمان عزیمت نمودند و از سال ۱۳۸۱ فعالیت خود را بعنوان بنیانگذار جیت کان دو کالی اسکریما در ایران با جدیتی باورنکردنی شروع ، و با پایه گذاری سبک در ایران دریچه جدیدی از واقعیتهای هنرهای رزمی به روی دوستداران جیت کان دو گشوده شد .

ایشان سبک را در سال ۱۳۸۳در فدراسیون ورزشهای رزمی به رسمیت رساندند و هم اکنون نیز این سبک زیر نظر فدراسیون ووشو مشغول به فعالیت می باشد .

 

استاد با زحمات زیادی که درعرصه هنرهای رزمی در ایران کشیدند ، توانستند اکثر استانهای کشور را دارای نمایندگان کار آزموده و فنی نمایند . امروزه این رشته مهیج که معجونی از۲۴رشته رزمی می باشد در فدراسیون ووشو جایگاه بسیار خوبی را داراست .


نويسنده: ijkofasa تاريخ: چهارشنبه 16 فروردین 1391 موضوع: <-PostCategory-> لينک به اين مطلب ارسال نظر(0)

درباره وبلاگ

وبلاگ خصوصی هیئت لی چوان جیت کان دو فسا زیر نظر سی هینگ محمد حسین علی زاده

نويسندگان

جستجوي مطالب

طراح قالب

© All Rights Reserved to 4868.LoxBlog.Com | Template By: NazTarin.Com

💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران